Centrale stofzuiger installeren - centraal stofzuigsysteem Schema

 Centrale stofzuiger installeren

Hoe werkt een centraal stofzuigsysteem?

 

Onderdelen van centrale stofafzuiging

1. Een centrale motorunit. Deze unit wordt meestal in een aparte ruimte (bijvoorbeeld de kelder, de zolder of de berging) gemonteerd omdat hij redelijk wat lawaai maakt. Het stof wordt verzameld in een aparte bak van deze unit.

2. Een buizensysteem dat in de muren van de woning is weggewerkt. De buizen lopen vanaf de centrale stofzuigunit naar verschillende aansluitcontacten (ook wel stofcontacten genoemd) in de woning.

3. Stofzuigerslang, voet en hulpstukken. Dit zijn de enige losse onderdelen van een centrale stofzuiger. De stofzuigerslang wordt aangesloten op de aansluitcontacten in de muur.

Het systeem in werking

Wanneer de stofzuigerunit wordt ingeschakeld, wordt de lucht met hoge snelheid door het buizensysteem naar de centrale unit geleid. Hierdoor ontstaat bij het stofcontact en de stofzuigerslang die hierop is aangesloten een zuigende werking. Stof, zand en ander vuil worden naar de centrale unit geleid en hier gefilterd. Het vuil belandt in een speciale container in de centrale stofzuiger.

De lucht wordt daarna via een afvoerbuis naar buiten geblazen. De werking van een centrale stofzuiger is dus in principe hetzelfde als bij een normale stofzuiger, alleen is de motor van de stofzuigunit veel krachtiger en wordt de overtollige lucht met kleine stofdeeltjes naar buiten geblazen in plaats van terug in de woning. Dit laatste punt is natuurlijk een groot voordeel ten opzichte van klassieke stofzuigers. In het volgende stuk ontdek je nog meer voordelen van een centrale stofzuiger.

Voordelen en nadelen van een centrale stofzuiger

Het gebruik van een centrale stofzuiger brengt enkele interessante voordelen met zich mee:

+ Je hoeft niet rond te lopen met een (zware) stofzuiger en een elektriciteitssnoer. Je kan de stofzuigslang gewoon aansluiten op het stofcontact en aan de slag gaan.

+ Minder geluidsoverlast in de ruimte die gestofzuigd wordt omdat de eigenlijke stofzuiger zich in een andere ruimte bevindt, namelijk in de centrale motorunit.

+ De afgezogen lucht met stofdeeltjes wordt uit de woning verwijderd. Klassieke stofzuigers blazen vaak ook heel wat stof rond, met een minder proper resultaat als gevolg.

+ Aangezien het stof beter afgevoerd wordt, is een centraal stofzuigsysteem ook beter voor de gezondheid en dus erg geschikt voor mensen die gevoelig zijn voor stof. Meer info over de gezondheidsvoordelen van centrale stofafzuigingssystemen vind je in dit artikel.

+ Geen stofzuigerzakken meer nodig. Je moet enkel nog de stofopvangbak leegmaken. Dit is ongeveer 1 keer per jaar nodig.

Er zijn echter ook enkele nadelen verbonden aan het centrale stofafzuigingssysteem:

– De kostprijs ligt veel hoger dan die van een traditionele stofzuiger.

Kostprijs centrale stofzuiger

Als je een centrale stofzuiger laat installeren door een vakman, hou er dan rekening mee dat de kostprijs afhankelijk is van verschillende elementen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het aantal stofcontacten, het vermogen van de centrale unit en aan de omvang van het te installeren buizennetwerk. Bij renovaties kunnen breekwerken nodig zijn voor het plaatsen van de buizen, wat voor extra kosten kan zorgen.

Gemiddeld gesproken liggen de prijzen voor een centraal stofzuigsysteem tussen 2.000 en 4.000 euro (incl. installatiekosten). Om zeker te zijn van een correcte werking en plaatsing van het systeem schakel je best een vakman in.

Wil je een centraal stofafzuigingssysteem laten installeren in je woning of bedrijf? Via de offerteservice kan je gratis en vrijblijvend prijzen op maat aanvragen bij specialisten in de plaatsing van centrale stofzuigers

Nog enkele veelgestelde vragen

Hieronder bespreken we nog enkele veelgestelde vragen over de werking en het gebruik van systemen voor centrale stofafzuiging:

 

1) Hoe lang zijn de stofzuigerslangen?

Bij de meeste systemen is de stofzuigerslang zo’n 7 à 9 meter lang. Met een hulpstuk kan je de slang zelfs nog verlengen. Er bestaan echter systemen met langere slangen. Deze zullen wat duurder zijn, maar je hebt er uiteraard een groter bereik mee.

 

2) Hoe wordt een centraal stofzuiger systeem ingeschakeld?

Bij sommige centrale stofzuigsystemen wordt de stofzuigunit ingeschakeld zodra de slang in het stofcontact wordt geplaatst. In het stofcontact zelf is dan een schakelaar geïntegreerd die verbonden is met het systeem. Het gaat dan om een laagspanningscontact waarvoor een aparte bedrading naast de leiding wordt aangebracht. Tegenwoordig zijn er ook draadloze afstandsbedieningen en schakelaars die een extra bedrading overbodig maken. Dit scheelt een hoop installatiewerk en kosten.

 

3) Hoeveel stofcontacten zijn er nodig?

Dat is natuurlijk afhankelijk van de grootte van de woning of het bedrijf. De stofzuigslang is zoals reeds gezegd meestal zo’n 7 à 9 meter lang, maar door het gebruik van hulpstukken kan je zelfs tot iets meer dan 10 meter van het stofcontact stofzuigen. Het stofzuigen moet echter praktisch blijven en daarom kan het soms beter zijn om wat meer aansluitcontacten te plaatsen.

Houd bij het bepalen van het aantal contacten ook rekening met het aanwezige meubilair. Je moet met de slang eenvoudig bij het contact kunnen komen en het is niet handig als de slang om allerlei hoeken of deuren heen gebogen moet worden. Daarmee gaat het nut van zo’n centraal systeem verloren en kun je net zo goed een draagbare stofzuiger gebruiken. De plaatsing van de contacten is dus erg belangrijk en vergt enige planning.

 

4) Wat is de maat van de stofcontacten?

De stofcontacten kunnen zowel in de wand als in de vloer geïntegreerd worden. Ze zijn van plastic gemaakt (90×90 mm. groot) en kunnen veelal naast een normaal stopcontact gemonteerd worden. De wanden van de muur moeten minstens 9 cm. dik zijn (inclusief stuc) om de inbouwdoos te kunnen monteren. Er zijn ook speciale plintcontacten die bijvoorbeeld onder een keukenblok gemonteerd kunnen worden.

Op zoek naar een vakman voor de installatie van een centrale stofzuiger? Vergelijk dan prijzen van verschillende installateurs om de voordeligste aanbieding te vinden. Via de offertepagina kan je gratis en vrijblijvend prijzen op maat van jouw woning of bedrijf aanvragen bij professionele plaatsers van centrale stofafzuigingssystemen.

centraal stofzuigsysteem Schema / central vacuum cleaner scheme

centraal stofzuigsysteem stopcontact - behuizing / central vacuum cleaner Wall outlet

Informatie Via = https://www.centralestofzuiger.be/

 Elektrische rolluiken installeren

Sociaal tarief voor elektriciteit en/of aardgas

Wat is het sociaal tarief en hoe kan ik het verkrijgen?

Het sociaal tarief voor elektriciteit en aardgas is het laagste tarief in de markt, bedoeld voor consumenten met een laag inkomen of personen in een kwetsbare situatie. Het tarief is bij alle energieleveranciers hetzelfde en wordt bepaald door de federale overheid.

 

Hoeveel bedraagt het sociaal tarief?

 

Viermaal per jaar berekent de CREG het sociaal tarief op basis van het goedkoopste markttarief en het laagste distributienettarief. Als je recht hebt op het sociaal tarief, dan betaal je geen vaste vergoeding, maar enkel een vast bedrag per kilowattuur (kWh) voor je energieverbruik (distributiekosten, transportkosten en meterhuur inbegrepen).

Meer info vind je op de website van de CREG.

 

Via essent

 

Wanneer geldt in mijn gemeente het daltarief (nachttarief)?

Het dal- of nachttarief kan verschillen per gemeente: tussen 21 uur 's avonds en 6 uur 's ochtends, of tussen 22 uur en 7 uur. Tijdens het weekend geldt het daltarief ook overdag. Op feestdagen die tijdens de week vallen, geldt het daltarief niet. Op de website van je distributienetbeheerder vind je welke uren op jouw gemeente van toepassing zijn: Vlaanderen, Wallonië of Brussel.

Via Engie

Gip mechanica Voorbeelden

 Gip mechanica Voorbeelden

Links;

• http://users.telenet.be/tjorvenkoek/gip-bundel.pdf
• http://users.skynet.be/fa664768/Documenten/GIP%20document.pdf
• http://lucasderuyter.weebly.com/uploads/4/9/2/9/49297967/gip-volledig-deel-1-v2.pdf

GIP Mechanica

GIP Mechanica

De geïntegreerde proef of gip maakt in het Vlaamse tso, kso en bso deel uit van het examenprogramma van het laatste jaar. De leerlingen moeten dan een werkstuk afleveren waarin de verschillende vakken aan bod komen. De proef wordt in zijn geheel beoordeeld, ook al dragen verschillende vakken bij tot het eindtotaal. Vroeger werd dit kwalificatieproef genoemd. Eigenlijk moet de leerling hiermee bewijzen dat hij zelfstandig een opdracht in zijn vakgebied kan afleveren. De geïntegreerde proef wordt dan ook beoordeeld door een gemengde jury die deels bestaat uit leerkrachten, deels uit mensen uit de praktijk van het vakgebied. Enkele voorbeelden:

• In de studierichting elektromechanica maakt de leerling een tennisballenkanon. Behalve de toepassingen van theoretische mechanica (constructie, veerkracht ...) en elektriciteit (aandrijving, spanningsbeveiliging) moet het toestel ook nog geconstrueerd (praktijkvak) worden. Daarnaast zijn in het vak computergestuurd technisch tekenen de nodige werktekeningen gemaakt. Voor het vak Nederlands schrijft de leerling nog een handleiding, en in het vak geschiedenis komt de evolutie van het tennis aan bod. Bij bedrijfseconomie wordt de prijs berekend en in de les wiskunde heeft hij een kansberekening gemaakt hoe vaak de tennisbal in het opslagvak zal terechtkomen.
• In de studierichting hotel gaat het vaak om het bereiden van een menu, met inbegrip van gebruikte termen (Nederlands, Frans, Engels, Duits), calorie- en voedingswaardenberekening, wijnkennis, herkomst van het gerecht (geschiedenis), kostprijsberekening (economie), kwaliteitscontrole ...
• In de studierichting houtbewerking gaat het om het maken van een zelfontworpen constructie bv.: tuinmeubelen, kasten, deuren, ramen, poorten, veranda's ... De leerling is vrij in het maken van deze keuze. De leerling moet over het eindwerk een dossier maken waarin alle technische details worden ingestoken bv.: uitleg over de gebruikte houtsoort, gebruikte machines, machinale bewerkingen, toegepaste constructies, werkvolgorde, tekeningen, kostprijs berekening,...
• In de studierichting audiovisuele vormgeving maakt de leerling een audiovisueel werkstuk. Vaak is dit een korte fictiefilm of een documentaire. Voorafgaand aan het praktijkwerk, is het noodzakelijk een theoretische scriptie te schrijven. Hiermee bewijst de leerling dat hij/zij een filmisch werk kan analyseren en kritisch kan beoordelen. De inspiratie die de leerling opdoet tijdens dit onderzoek, neemt hij/zij mee in zijn eigen praktisch werk.

Hieruit blijkt dat de leerlingen een groot gedeelte van het jaar met zelfstandig werk en voorbereiding van hun gip bezig zijn. De presentatie (mondeling en schriftelijk) van het werkstuk voor de jury, wordt uiteraard ook beoordeeld als communicatievaardigheid. 

GIP Technisch tekeknen

GIP Technisch tekeknen

In dit deel vindt u het mechenische ontwerp terug. Dus De mechanisch tekeningen, waarmee je het hekeen zou kunnen realiseren.

1.1 GIP bevestiging

2 GIP paal

2.1 GIP plaat

2.2 GIP bovenplaat

2.3 GIP bevestegings bus

3 GIP onderplaat sensor

4 GIP paal sensor

5 GIP paal reflector

7.1 GIP bus voor as

7.2 GIP as M25

8 GIP tegenhouplaat

9 GIP arm aan paal

10 GIP arm aan panneel

GIP bevestegings as

GIP samenstelling paal

GIP samenstelling paal reflector

GIP samenstelling paal sensor

GIPsamenstelling hek

Via :  dago.boulez

 

Hoeveel zonnepanelen leggen en wat kost het je?

DOOR REDACTIE LIVIOS

Het aantal panelen hangt in grote mate af van je verbruik, dat je aan de hand van een berekening zelf goed kan inschatten. Zo kom je ook te weten hoeveel je installatie zal kosten. Hoe ga je te werk?

1. Verbruik bepalen

De grootte van je PV-installatie is afhankelijk van het verbruik van je gezin en je woning. Een gemiddeld gezin met twee kinderen verbruikt ongeveer 3.500 kilowattuur (kWh) per jaar, volgens de VREG. Via je afrekeningsfactuur vind je jouw verbruik van de voorbije jaren terug.

Verwarm je je woning met een warmtepomp of ben je van plan dat te doen? Breng dan ook het extra elektriciteitsverbruik van de warmtepomp in rekening. Als uit je EPB-rapport blijkt dat je 10.000 kWh per jaar verbruikt voor verwarming, en als je een warmtepomp hebt met een COP van 4, dan stijgt het jaarverbruik van je gezin met zo’n 2.500 kWh.

Daarnaast kan je ook rekening houden met een toekomstige aankoop van een elektrische wagen. Volgens Engie bedraagt het verbruik van een elektrische wagen ongeveer 20 kWh per 100 kilometer. Een gemiddeld gezin legt jaarlijks 15.000 km af, waardoor je moet rekenen op een toekomstig gebruik van 3.000 kWh. 

De grootte van je PV-installatie is afhankelijk van het verbruik van je gezin en je woning. Een gezin met 2 kinderen verbruikt ongeveer 3.500 kWh per jaar.

FOTO VIESSMANN BELGIUM BVBA
  

  

2. Grootte van de PV-installatie bepalen

De grootte van een PV-installatie wordt niet uitgedrukt in kilowattuur (kWh), maar in wattpiek (Wp). Hoeveel kWh een Wp produceert is afhankelijk van de oriëntatie en helling van de PV-installatie, de weersomstandigheden en de afstand tot de evenaar.

Voor de omzetting van Wp naar kWh deel je het geschatte elektriciteitsverbruik door de omzettingsfactor. In het zuiden van Spanje zal 1 wattpiek bijvoorbeeld 1,6 kWh produceren. In Vlaanderen bedraagt de omzettingsfactor ongeveer 1 bij een perfect zuidelijke opstelling en eerder 0,85 bij een oost-westopstelling.

Rekenvoorbeeld: In dit rekenvoorbeeld nemen we een gemiddelde van 0,9. Als we het gemiddelde verbruik van 3.500 kWh delen door 0,9 komen we uit op 3.888 Wp. Dat is het minimale vermogen dat je nodig hebt.

3. Kostprijs bepalen

De prijs van een fotovoltaïsche installatie schommelt tussen 1,1 en 1,4 euro per Wp, en is onder andere afhankelijk van de kwaliteit, het rendement en het aantal panelen dat geplaatst wordt. Het huidige gemiddelde bedraagt volgens ODE 1,2 euro per wattpiek.

Hieronder vind je een tabel met de gemiddelde prijs volgens de grootte van de installatie. Als je weet hoeveel wattpiek je nodig hebt, vermenigvuldig je dat cijfer met de juiste prijs.

Grootte	Prijs/Wp
< 4.000 wattpiek	1,4
4.000 - 7.000 wattpiek	1,2
> 7.000 wattpiek	1,1

Rekenvoorbeeld: In ons rekenvoorbeeld is dit 1,4 euro voor een installatie die kleiner is dan 4.000 wattpiek. Dat komt neer op een gemiddelde totaalkost van 5.443 euro, excl. btw.

Hoeveel kWh een Wp produceert is afhankelijk van de oriëntatie en helling van de installatie, de weersomstandigheden en afstand tot de evenaar.  

De prijs van een fotovoltaïsche installatie is onder andere afhankelijk van de kwaliteit, het rendement en het aantal panelen dat geplaatst wordt.

  

4. Dak vandaag vol leggen versus een uitbreiding in de toekomst

Aan de installatie van zonnepanelen zijn een aantal vaste kosten verbonden. Hierdoor is het goedkoper om een grotere installatie te plaatsen dan twee keer een kleinere installatie. Heb je plannen om een warmtepomp te plaatsen of om een elektrische wagen aan te kopen? Dan kan het interessant zijn om vandaag al meer panelen te leggen dan je nodig hebt voor je huidig verbruik.

Als het dak vol gelegd wordt, heb je een overschot aan productie waarvoor er vandaag geen inkomsten zijn. In het verleden moest hiervoor wel prosumententarief betaald worden, waardoor het vaak niet interessant was om je dak vol te leggen. Sinds de introductie van de digitale meter op 1 juli 2019 hebben prosumenten de keuze voor een vergoedingssysteem zonder prosumententarief, waardoor je voor extra productie geen extra jaarlijks prosumententarief betaalt.  

Rekenvoorbeeld: een PV-installatie die voorzien is op de aankoop van een elektrische wagen die 15.000 km per jaar rijdt, kost zo’n 7.944 euro, excl. btw. De berekening die we hiervoor maken: 6.500 / 0,9 * 1,1. Dit betekent een meerprijs van 2.500 euro ten opzichte van een PV-installatie die voorzien is op een jaarlijks verbruik zonder elektrische wagen. Als je deze extra panelen binnen 3 jaar zou plaatsen, zou de installatie aan de huidige marktprijzen 4.666 euro kosten (3.000 / 0,9 * 1,4). De besparing kan dus oplopen tot meer dan 2.000 euro. Je installateur kan berekenen of dit interessant is voor jou. 

10 tips voor de plaatsing van stopcontacten

10 tips voor de plaatsing van stopcontacten 

DOOR REDACTIE LIVIOS

Waar plaats je stopcontacten in en rond je huis? Denk hier goed over na voor je aan de elektriciteitswerken begint. Doe het doordacht, want de gevolgen zijn nog jaren merkbaar. Waar wil je elektrische apparaten plaatsen? Waar gebruik je het meest elektriciteit? Tien concrete tips!

1. Plaats voldoende stopcontacten aan het werkvlak van de keuken.

2. In de woonkamer plaats je best ook een stopcontact kort bij de eettafel voor bijvoorbeeld de elektrische steengrill, het fonduestel of de bordenwarmer.

3. Ook een ringleiding is nuttig in de woonkamer. Hierbij sluit je een aantal stopcontacten aan op een aparte stroombaan die onderbroken kan worden met een schakelaar. Handig om alle schemerlampen in één keer te laten branden of te doven.

4. Vergeet ook de audiostopcontacten niet. Vooral in je woonkamer, maar waarom ook niet in de keuken, de slaapkamer of op het terras? Zo is er geen luidsprekerkabel meer nodig van de versterker tot aan de boxen.

5. Hou rekening met de breedte van je bed om de plaats van de stopcontacten te bepalen. Plaats zeker ook een schakelaar die je vanuit je bed kan bedienen.

6. Denk er aan dat je kinderen groot worden en later meer stopcontacten nodig hebben dan nu. Een contactdoos voor een bijkomende tv-distributie of telefoonaansluiting is tijdens de bouwfase vrij goedkoop en kan je veel moeite besparen in de toekomst.

7. Binnen een straal van 0,6 m en een hoogte van 2,25 m van je douche of badkuip mag er zich in principe geen stopcontact bevinden. De belangrijkste metalen delen (waterleidingen, radiatoren, badkuip, ...) moeten door bijkomende equipotentiale verbindingen verbonden worden met de lokale aarding (aan de aardingsklem van een stopcontact). Dit vormt in combinatie met de aardlekschakelaar en de aarding nog een bijkomende beveiliging tegen elektrocutie.

8. Plan voldoende stroomkringen in de wasplaats omdat zich hier verschillende apparaten bevinden met hoge elektrische vermogens.

9. Vergeet de stopcontacten in de garage en de tuin niet.

10. Plaats ook wachtbuizen van een centraal punt naar de kamers voor tele- en datacommunicatie.

Hoe repareer ik een stekker?

 Hoe repareer ik een stekker?

Een defecte stekker moet je uiteraard vervangen. Vaak is de stekker zelf niet stuk, maar wel het snoer op de plek waar ze op de stekker is aangesloten. Dan kan je dezelfde stekker opnieuw monteren. Een stekker die zichtbare gebreken vertoont, vervang je om veiligheidsredenen uiteraard door een nieuw exemplaar.

1. Oude stekker controleren/verwijderen

• Verwijder de stekker van het snoer. Meestal moet je daarvoor één of meerdere schroefjes losdraaien, daarna kan je de twee helften van elkaar halen.
• Controleer of de elektrische draden van het snoer nog goed verbonden zijn op de van de stekker. Vaak vormt dit het probleem en opnieuw vastschroeven is dan de oplossing.
• Is er geen zichtbaar probleem, knip dan het snoer door met een kniptang. Knip het snoer 5 cm voor de stekker af, zodat je een eventuele beschadiging in de buurt van de stekker niet meeneemt in het resterende deel van het snoer.
• Sommige stekkers zijn aan het snoer gegoten, dan moet je het snoer wel doorknippen. Opnieuw geldt: knip zo'n 5 cm vóór de stekker.

2. Nieuwe stekker aansluiten

• Verwijder enkele centimeters van de buitenmantel van het snoer.
• Je ziet nu twee fasedraden en in sommige gevallen ook een geelgroene aarddraad.
• Strip minstens een centimeter van de isolatiemantel van de blootgelegde draden. Hiervoor gebruik je best een striptang.
• Schuif de gestripte draden in de stekkerpennen en draai de speciaal voorziene schroefjes vast.
• Vergeet ook een eventuele aarding niet vast te schroeven.

3. Nieuwe stekker dichtdraaien

• Draai, wanneer de stroomdraden correct op de stekker zijn aangesloten, de trekontlasting vast. Die beschermt de koperen geleiders in geval er aan het snoer wordt getrokken.
• Let op: als je de trekontlasting aandraait, moet de buitenmantel van het snoer daar volledig onderin zitten. Aan de buitenkant van de stekker mag je alleen de buitenmantel van het snoer zien en niet de geleiders zelf.
• Schroef de stekker ten slotte dicht en ga na of hij correct werkt.

Welke soldeertechniek kies ik voor mijn klus?

 

Welke soldeertechniek kies ik voor mijn klus?

Solderen is een techniek om metalen te verbinden. Om te solderen heb je een soldeervloeimiddel (flux), een soldeerbout, -brander of –pistool nodig en soldeermetaal (draad of staaf). Dat metaal is een legering of mengsel van vooral lood en tin. Er bestaan verschillende mengsels naargelang de toepassing.

Opgelet: niet alle metalen kan je solderen. Aluminium (behalve na toevoeging vloeimiddel) en verchroomde metalen lukken niet. Vloeibaar soldeermiddel kan spatten. Draag daarom altijd een veiligheidsbril om je ogen te beschermen en draag werkhandschoenen.

1. Soldeeroppervlak reinigen

• Voor een goede hechting is het belangrijk dat het te solderen oppervlak heel proper is. Verf, vuil, vet, oxides… zijn taboe.
• Schuur de verbindingsstukken schoon. Verwijder eventuele bramen.
• Gebruik een vloeimiddel of soldeerpasta om oxides te verwijderen. Dit vloeimiddel reinigt tijdens het solderen de soldeerplaats en zorgt ervoor dat het gesmolten soldeer in de soldeernaad kan vloeien en zich beter kan hechten.
• Voor elk metaal bestaat er een aangepast vloeimiddel. Zo is voor roestvast staal een relatief agressief middel nodig om de oxidehuid te verwijderen, terwijl dit vloeimiddel voor koper dan weer veel te sterk is. Gebruik 'voor de zekerheid' nooit een sterker vloeimiddel, want dit kan het metaal aantasten (corrosie).
• Vloeimiddelen zijn te verkrijgen in pastavorm en vloeibare vorm. Soms is het vloeimiddel al in de vorm van hars in de soldeerdraad aanwezig (harskern soldeer). Alleen bij kleine puntverbindingen van tin of schoon koper is een harskern voldoende om de omgeving oxidevrij te maken. Gebruik altijd een vloeimiddel bij grotere verbindingen.

Opgelet

bij het solderen van drinkwaterleidingen is het belangrijk dat je loodvrij soldeersel gebruikt!

2. Hard of zacht solderen?

Er is een verschil tussen hard en zacht solderen. Belangrijk hierbij is de hitte bij het smelten van de verbinding en de functie van het te solderen materiaal.

Zacht

• De temperatuur loopt op tot 450 graden.
• Gebeurt bij waterleidingen, cv-installaties en elektrische bedrading.
• Het soldeersel bestaat uit tin en afhankelijk van de toepassing is het aangevuld met lood en soms zilver.
• Het solderen gebeurt vooral met een soldeerbout of soldeerpistool.

Hard

• De temperatuur kan oplopen tot 700 graden.
• Voor verbindingen die een zware belasting moeten ondergaan zoals machines of fietsonderdelen.
• Het soldeersel bestaat uit zink, zilver en koper.
• Ook nodig voor verbindingen die door hun werkingsproces kunnen verhitten tot 175 graden en meer. Denk maar aan assen van motoren.
• Gebruik hardsoldeerpoeder als vloeimiddel en zilverhard soldeer als soldeermetaal.
• Het solderen gebeurt met een gasbrander.

3. Solderen

Voor elke toepassing heb je andere soldeerdraad nodig. Vraag ernaar in de winkel.

Om de smeltpunten voor zowel hard als zacht solderen te bereiken, verhit je het werkstuk gelijkmatig.

Zacht

• Als het soldeersel begint te smelten, houd je het op de naad van de verbinding.
• Verwijder de soldeerbout pas als de naad volledig dicht is.
• Laat afkoelen. Gebruik geen water om het afkoelingsproces te versnellen. Dit is nefast voor de verbinding.
• Maak tot slot de soldeerstiften of –pistolen schoon. Wrijf ze af met een vochtig doekje, maar ga ze nooit te lijf met een vijl, schuurpapier of chemicaliën.

Hard

• De hitte is bij hard solderen nog een stuk belangrijker. Regel je gasbrander dan ook minutieus af.
• Verhit de twee te verbinden delen.
• IJzer en staal moeten helderrood kleuren voordat je het soldeersel mag aanbrengen. Koper is geschikt bij een donkerrode kleur.
• Blijf verhitten als je het soldeersel aanbrengt, maar richt op de te verbinden onderdelen en niet op het soldeersel.
• Laat afkoelen en veeg het overtollige soldeersel weg.